0
Inspiratie

Niet het interview dat je verwacht…

mei 22, 2018

Op een dinsdagochtend zit ik in een café in Utrecht, wachtende op Loes, als ik haar voorbij zie lopen. Lópen ja, en dat is niet vanzelfsprekend, want iets langer dan een jaar geleden zat deze vrouw nog in een rolstoel. The Breakfast Sessions van the Confetti Collective was één van de eerste events die ze bezocht na deze periode en daarmee een stapje terug in het normale leven. Ik sprak met haar over het afgelopen jaar, de tijd ervoor en over ondernemen vanuit je rolstoel. Een indrukwekkend verhaal over doorzettingsvermogen, kracht en gelukkig zijn.

“Zes jaar geleden merkte ik tijdens een reis dat er iets niet goed zat in mijn lichaam. Toen ik terugkwam in Nederland, ging ik meteen de medische molen in en binnen een paar maanden zat ik in een rolstoel. Het bleek om een conversiestoornis te gaan. De communicatie tussen mijn hersenen en benen was geblokkeerd, de signalen kwamen niet door en dus wist mijn systeem niet hoe ik moest lopen of staan. Ik kwam thuis te zitten en uiteindelijk heb ik vier jaar in een rolstoel gezeten. Over het algemeen ben ik een blij ei, maar hoe positief ik ook ben, zo’n situatie hakt er behoorlijk in. Ik dacht wel al die tijd: ik kom eruit. Dat was geen hoop, maar echt een overtuiging. Ondanks mijn situatie, ben ik 1,5 jaar nadat ik in een rolstoel terechtkwam verhuisd naar mijn eigen appartement. Ook nam ik een hondje, wat één van de beste keus ooit is. Zo werd mijn leven steeds iets stabieler en was mijn leven voor m’n gevoel vrij normaal.”

“Naast alle therapieën, doktersbezoeken en het uitvogelen hoe ik mijzelf het beste kon voortbewegen, was ik in mijn hoofd zoekende naar iets om te doen. Dat is lastig als je alleen maar dingen kan bedenken waarbij die benen nodig zijn. Toen een vriend mij vroeg zijn trouwkaart en geboortekaartje te ontwerpen ging er een nieuwe wereld voor mij open. Ik vond het superleuk om te doen en al snel ging het balletje rollen en kwamen de opdrachten binnen.
Op het moment dat mijn hobby uit de hand begon te lopen kwam de Bart de Graaff Foundation op mijn pad. Zij begeleiden jongeren met een beperking in het opstarten van hun eigen onderneming. Toegeven dat ik tot deze groep behoor, was wel even pittig en dus ook daarin leerzaam. Na wat selectierondes en een pitch werd ik uitgekozen om een jaar lang begeleid te worden in het starten van mijn onderneming.”

“Dit traject startte in november 2016, tegelijk met de nieuwe therapie die ik zou gaan volgen. Deze therapie heeft mij weer op de been gebracht. Na hard werken, vertrouwen en veel oefenen, zette ik 31 maart 2017 mijn eerste stappen. Dit moment heb gevierd met familie, veel tranen en champagne.
Vervolgens ben ik stapje voor stapje gaan revalideren. Vier jaar in een rolstoel is een aanslag op je lichaam, maar alles ging soepeler, sneller en beter dan verwacht! Hard work pays off!
Ik moest vooral wennen aan mijn nieuwe wereld en opnieuw leren vertrouwen op mijn lichaam. Daarnaast werd m’n perspectief letterlijk anders, ik keek eerst alleen maar naar billen en kruizen en toen liep ik opeens veel hoger. Ik werd er draaierig van. Ook dacht ik van tevoren: ‘Als ik kan lopen, kan ik mijn oude leven zo weer oppakken, dan ben ik weer de oude Loes’, maar een dergelijke situatie verandert je en ik ben nu een nieuwe versie van mezelf geworden. Ik heb minder een masker nu, doe meer op gevoel, ben veel volwassener geworden en heb meer begrip en zelfkennis. Ik had het niet willen missen, al had het wel minder heftig mogen zijn en minder lang mogen duren, maar ook in die rolstoel was ik echt gelukkig. Nu is het de overtreffende trap van gelukkig zijn.”

“Wat ik heb geleerd is dat de minder goede dagen er ook mogen zijn. Je hierover frustreren kost alleen maar energie en daar heb je morgen weer last van. Wees lief voor jezelf en geniet van de mooie dagen. Ik heb rotdagen gehad, maar ik ben het eigenlijk bijna allemaal vergeten. Er zijn altijd keuzes. Als het slecht gaat, heb je altijd een keuze over hoe je daar mee omgaat. Het is niet makkelijk maar opties zijn er. Ik ben écht gelukkig geweest in m’n rolstoel. Dat heeft deels met karakter te maken, maar dat zit in iedereen, dat geloof ik echt.”

“Mijn advies aan anderen: hard werken is niet erg. Vergeet niet trots te zijn, ook al gaat het om iets kleins. En daarna ook gewoon weer lekker verder gaan, als ondernemer zijnde. Als je alleen blijft doorjakkeren, gaat het ook niet goed. Benut wat je momenteel kan. Je hoeft niet 40.000 volgers te hebben, of 40 uur per week te werken om een serieus bedrijf te zijn. Dat is ook het mooie van ondernemen. Je kan luisteren naar advies, maar moet dit ook op je eigen manier toepassen. Doe de dingen omdat jij het wil en ga uit van je eigen kracht.”

 

Meer lezen over Loes
Foto’s en tekst: Daisy Ranoe

Creatief is het beste woord wat deze vrolijke meid het beste omschrijft. Afgestudeerd als allround stylist, maar inmiddels een allround creative. Conceptontwikkeling, trendforecasting, styling, design en fotografie. Deze toffe vrouw zit eigenlijk gewoon nooit stil.

    Leave a Reply